(gleboznawstwo leśne), symbol poziomu głównego w glebach. Oznacza poziom wzbogacania wietrzeniowego lub iluwialnego. Występuje w glebach brunatnych (Bbr), płowych (Bt), rdzawych (Bv), bielicowych (Bh, Bfe, Bhfe). W starszych klasyfikacjach nosił nazwy polskie, odpowiednio w kolejności: brunatnienia, wmycia w glebach płowych, rdzawienia, wmycia w glebach bielicowych i bielicach. Współcześnie wdrażane są miedzynarodowe terminy, jak kolejno: → cambic, → argic, → sideric (termin polski), → spodic. Pełny zapis morfologii gleb z użyciem wymienionych symboli zastosowano przy opisie typów i podtypów gleb.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Klasyfikacja gleb leśnych Polski 2000
Stanisław Brożek
Publikacje powiązane tematycznieBrożek S., Zwydak M. 2003. Atlas gleb leśnych Polski. CILP.
Brożek S. Klasyfikacja gleb w lasach Polski 2006. Biblioteczka leśniczego. Z. 230, 1-19. Wydawnictwo Świat.
Klasyfikacja gleb leśnych Polski. 2000. Praca zbiorowa. CILP.
Systematyka gleb Polski. Wydanie 5. (red. Marcinek J., Komisarek J.). Marcinek J., Komisarek J., Bednarek R., Mocek A., Skiba S. Rocz. Glebozn., 62,3, 1-193.