bakteryjne więdnięcie wierzby

(fitopatologia), patogen: Erwinia salicis (Day) Chester. Wiosną pojedyncze pędy w koronie więdną, a zwiędnięte liście przyjmują barwę jaskrawoczerwonobrunatną (później brunatną). Z pęknięć kory wydobywa się biały śluz bakteryjny, który z czasem brunatnieje. Po zamarciu liści pojawiają się pędy przybyszowe. Na przekroju poprzecznym cześć zasiedlona przez bakterie jest jaśniejsza i przypomina znak wodny na papierach wartościowych (stąd synonim choroba znaku wodnego - watermark disaese), później staje się ciemnobrunatna. Patogen wnika przez rany. Przenosicielami bakterii są owady. Ochrona ogranicza się do usuwania porażonych osobników.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Mańka K., 2005. Fitopatologia Leśna. Wydanie VI zmienione i poprawione. PWRiL Warszawa.