(dendrometria), bardziej współczesny niż klasa bonitacji sposób wyrażania potencjalnych możliwości produkcyjnych siedliska. Jest cechą ilościową, którą stanowi wysokość górna w wieku bazowym, wynoszącym najczęściej 100 lat (wysokość górna to średnia wysokość 100 najgrubszych drzew na powierzchni 1 ha). Przykładowo bonitacja wzrostowa 29,6 m oznacza, że drzewostan o takiej bonitacji osiągnie (lub osiągnął) w wieku 100 lat wysokość górną 29,6 m.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Robert Tomusiak