czapla siwa

(zoologia leśna, ptaki), (łac. Ardea cinerea, ang. Grey Heron) ptak z rodziny Ardeidae (czaplowate), zaliczanej obecnie do rzędu Pelecaniformes (pelikanowe). Długość ciała 84-102 (z wyciągniętą szyją) cm, rozpiętość skrzydeł 155-175 cm, masa ciała 1020-2300 g. Upierzenie popielate z wierzchu i białawe od spodu. Z tyłu głowy zwisa czarny czub, zaś z przodu szyi ma rząd czarnych plamek. Młoda czapla nie ma wyrazistego rysunku na głowie i szyi. W locie różni się od bociana lub żurawia esowato wygiętą szyją i łukowato wygiętymi skrzydłami. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W Polsce szeroko rozpowszechniony gatunek lęgowy. Zamieszkuje lasy w pobliżu wód, żeruje na płytkich wodach. Gniazdo zakłada na drzewach. Gniazduje kolonijnie. W okresie IV-V składa 4-5 jaj, które wysiaduje samica na zmianę z samcem przez 25-26 dni. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek wędrowny, przeloty III-IV i X-XI, część osobników zimuje w kraju. Pożywienie: ryby, płazy, gady, drobne ssaki, owady. Liczebność w Polsce szacowana na 9-10 tysięcy par. Gatunek objęty ochroną częściową.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Dariusz Graszka - Petrykowski

Publikacje powiązane tematycznie

Aulak W., Rowiński P. 2010. Tablice biologiczne kręgowców. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
Cramp S. (red.) 1977-1994. The Birds of the Western Palearctic. T. I-IX. Oxford University Press, Oxford
Sikora A. i in. (red.) 2007. Atlas rozmieszczenia ptaków lęgowych Polski 1985-2004. Bogucki Wyd. Nauk., Poznań Svensson L. 2012. Ptaki. Przewodnik Collinsa. Multico, Warszawa
Tomiałojć L., Stawarczyk S. 2003. Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. PTPP „pro Natura”, Wrocław