czapla złotawa

(zoologia leśna, ptaki), (łac. Bubulcus ibis, ang. Cattle Egret) ptak z rodziny Ardeidae (czaplowate), zaliczanej obecnie do rzędu Pelecaniformes (pelikanowe). Długość ciała 45-52 cm, rozpiętość skrzydeł 82-95 cm, masa ciała 300-400 g. Niewielka czapla o krępej sylwetce ze stosunkowo krótkim dziobem i nogami. W szacie godowej wierzch głowy, pierś i grzbiet pomarańczowe, a dziób i nogi czerwonawe. Poza okresem lęgowym cała biała. Coraz częściej zalatuje do Polski z południowej Europy. Zamieszkuje podmokłe łąki pastwiska. Pożywienie: głównie duże owady (szarańczaki, chrząszcze). Gatunek objęty ochroną ścisłą.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Dariusz Graszka - Petrykowski

Publikacje powiązane tematycznie

Aulak W., Rowiński P. 2010. Tablice biologiczne kręgowców. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
Cramp S. (red.) 1977-1994. The Birds of the Western Palearctic. T. I-IX. Oxford University Press, Oxford
Svensson L. 2012. Ptaki. Przewodnik Collinsa. Multico, Warszawa
Tomiałojć L., Stawarczyk S. 2003. Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. PTPP „pro Natura”, Wrocław