detrytus

(ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), detryt [łac. detritus = roztarty, rozdrobniony], martwe szczątki roślinne i zwierzęce o różnym stopniu rozdrobnienia, występujące na powierzchni gleby (np. opadłe liście, części ciała obumarłych zwierząt), w ściółce leśnej lub na dnie zbiorników wodnych. Stanowi ważne źródło pokarmu i energii dla organizmów tworzących łańcuch detrytusowy. W jego rozkładzie uczestniczą detrytofagi oraz saprofityczne mikroorganizmy, głównie bakterie i grzyby żyjące w glebie lub wodzie. Mineralizacja d. pozwala przywrócić do obiegu wiele ważnych dla organizmów żywych pierwiastków.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Łabno G. (2006): Ekologia. Słownik encyklopedyczny. Wydawnictwo Europa, Wrocław.

Publikacje powiązane tematycznie

Krebs Ch. J. (2011): Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Mackenzie A., Ball A.S., Virdee S.R. (2005): Ekologia. Krótkie wykłady. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Odum E. P. (1982): Podstawy ekologii. PWRiL, Warszawa.;
Weiner J. (2003): Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik Ekologii Ogólnej. PWN, Warszawa.