dzierzba czarnoczelna

(zoologia leśna, ptaki), (łac. Lanius minor, ang. Lesser Grey Shrike) ptak z rodziny Laniidae (dzierzby), rzędu Passeriformes (wróblowe). Długość ciała 19-21 cm, masa ciała 41-50 g. Podobna do srokosza, ale mniejsza, z krótszym ogonem i dłuższymi skrzydłami. Wierzch ciała popielaty, gardło białe, a spód z wyraźnym różowym nalotem. Na głowie czarna maska zachodząca wysoko na czoło. Na czarnym skrzydle jedno białe lusterko. Ogon czarny z białymi skrajami. Brak dymorfizmu płciowego. Dawniej dość rozpowszechniona w naszym kraju, ale w ostatnim dwudziestoleciu gwałtownie zmniejszała liczebność stając się ptakiem ginącym. Zamieszkuje zadrzewienia, aleje, sady. Gniazdo zakłada na drzewach. W okresie V-VI składa 5-7 jaj, które wysiaduje wyłącznie samica przez 15-16 dni. Wyprowadza jeden lęg w roku. Gatunek wędrowny, przeloty IV-V i VIII-IX, zimuje w południowej Afryce. Pożywienie: owady (głównie chrząszcze). Liczebność w Polsce szacowana była na 5-10 par, ale ostatnio brak stwierdzeń lęgów. Gatunek objęty ochroną ścisłą i dodatkowym zakazem fotografowania, filmowania i obserwacji mogących powodować płoszenie lub niepokojenie.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Dariusz Graszka - Petrykowski

Publikacje powiązane tematycznie

Aulak W., Rowiński P. 2010. Tablice biologiczne kręgowców. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
Cramp S. (red.) 1977-1994. The Birds of the Western Palearctic. T. I-IX. Oxford University Press, Oxford
Sikora A. i in. (red.) 2007. Atlas rozmieszczenia ptaków lęgowych Polski 1985-2004. Bogucki Wyd. Nauk., Poznań Svensson L. 2012. Ptaki. Przewodnik Collinsa. Multico, Warszawa
Tomiałojć L., Stawarczyk S. 2003. Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. PTPP „pro Natura”, Wrocław