dziób

(zoologia leśna, ptaki), wydłużone szczęki ptaka razem z pokrywającymi je pochwami rogowymi, czyli widoczna poza upierzeniem część pochew rogowych (ramfotek) obu szczęk ptaka: górnej i dolnej (żuchwy). Szczęka górna utworzona jest głównie przez kość międzyszczękową. Szczęka dolna składa się z szeregu zrośniętych ze sobą kości, z których najbardziej przednia nosi nazwę kości zębowej. Pochwy rogowe dzioba (ramfoteka) są wytworem naskórka. W pewnym stopniu spełniają one funkcję zębów, których u ptaków brak.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Busse P. (red.) 1990. Mały słownik zoologiczny. Ptaki. Wiedza Powszechna, Warszawa

Publikacje powiązane tematycznie

Busse P. (red.) 1990. Mały słownik zoologiczny. Ptaki. Wiedza Powszechna, Warszawa
Cofta T. 1989. Nazewnictwo morfologiczne. W: Notatki Ornitologiczne. Tom 30