(inżynieria leśna, hydrologia), nauka stosowana wiążąca wiedzę hydrologiczną z elementami ekologii i hydrobiologii, zajmująca się badaniem możliwości zwiększenia odporności środowiska wodnego na zakłócenia antropogeniczne, wywołane przez człowieka oraz badaniem możliwości wykorzystania właściwości ekosystemów wodnych jako narzędzi gospodarowania środowiska. Obiektem jej badań są ekosystemy wodne (cieki, zbiorniki wodne, bagna), których stabilność jest uwarunkowana procesami przepływu energii, cyklem krążenia wody i cyklami biogeochemicznymi w zlewni, oraz ekotony woda/ląd – ekohydrologia bada ich rolę w ochronie wody, redukcji zanieczyszczeń obszarowych i regulacji procesów biotycznych w ciekach i jeziorach naturalnych i sztucznych w celu poprawy jakości wody.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Bajkiewicz-Grabowska E., 2008 – Hydrologia ogólna. PWN, Warszawa.
Publikacje powiązane tematycznie
Zalewski M., 2000. Ecohydrology – the scientific background to use ecosystem properties as management tools toward sustainability of water resources. Ecol. Engin. J. Ecohydrol.16, 1-8.
Zalewski M., 2006. Ecohydrology – an interdisciplinary tool for integrated protection and management of water bodies. Arch. Hydrobiol. Suppl. 158, 613–622.
Zalewski M., 2007. Ecohydrology in the face of the Anthropocene. Red. Zalewski Maciej, Harper M. David, Robarts D. Richard. Ecohydro. Hydrobiol. 7, 99 – 100.
Zalewski M., Janauer G.A., Jolankaj G. 1997. Ecohydrology: A new paradigm for the Sustainable Use of Aquatic Resources. Conceptual Background, Working Hypothesis, Rationale and Scientific Guidelines for the Implementation of the IHP-V Projects 2.3/2.4, Technical Documents in Hydrology No.7. UNESCO. Paris.
Zalewski M., Wagner I., 2008. Ekohydrologia terenów zurbanizowanych. Wodociągi Polskie 1, 28-32.