ekologia krajobrazu

(ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), Termin używany w dwóch znaczeniach.
Działalność zajmująca się opisywaniem i analizą krajobrazu, rozumianego jako duży fragment przestrzeni, obejmujący wiele ekosystemów oraz wiele populacji, ze szczególnym uwzględnieniem wytworów cywilizacji ludzkiej, pomiędzy którymi istnieją różne oddziaływania. Celem uprawiania tak rozumianej ekologii krajobrazu, wywodzącej się z geografii, jest działalność praktyczna: zarządzanie, planowanie przestrzenne, architektura krajobrazu, gospodarka zasobami itd.

Dział ekologii (nauki biologicznej) zajmujący się badaniem rozległych przestrzennie układów, takich jak zbiór rozłącznych populacji (metapopulacje) lub zbiór różnych ekosystemów pozostających w interakcji (np. poprzez przepływ pierwiastków lub przemieszczanie się organizmów).

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Weiner J. (2003): Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik Ekologii Ogólnej. PWN, Warszawa.

Publikacje powiązane tematycznie

Krebs Ch. J. (2011): Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Mackenzie A., Ball A.S., Virdee S.R. (2005): Ekologia. Krótkie wykłady. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Odum E. P. (1982): Podstawy ekologii. PWRiL, Warszawa.;
Weiner J. (2003): Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik Ekologii Ogólnej. PWN, Warszawa.