(gleboznawstwo leśne), proces laboratoryjny przeprowadzania do roztworu składników będących w fazie stałej. W gleboznawstwie przeprowadza się ją w celu przygotowania prób gleby do oznaczeń składników na aparaturze przystosowanej do pracy z cieczami. Najprostszym ekstraktorem jest woda, a bywają stosowane w tym celu bardzo różne roztwory. Uzyskany w procesie ekstrakcji roztwór to wyciąg glebowy. Reprezentuje on glebę w dalszych procedurach laboratoryjnych z użyciem aparatury. Wyniki uzyskane na aparaturze dotyczą stężenia danego pierwiastka w objętości ekstraktu i są przeliczane na jednostkę objętości lub masy gleby.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Stanisław Brożek
Publikacje powiązane tematycznieLityński T., Jurkowska H., Gorlach E. 1976. Analiza chemiczno rolnicza. PWN.
Ostrowska A., Gawliński S., Szczubiałka Z. 1991. Metody analizy i oceny właściwości gleb i roślin. Instytut Ochrony Środowiska. Warszawa.