(gleboznawstwo leśne), proces wzbogacania wód stojących i płynących w biogenne makro i mikroelementy powodujące wzrost ich trofii, czyli żyzności, a w warunkach lądowych wspomniane wzbogacenie podnosi → trofizm gleb. Proces ten dotyczy nie tylko wód, ale coraz częściej jest rozszerzany na gleby i siedliska. Ciągły dopływ do wód substancji z zewnątrz (np. ze zlewni i atmosfery), został przyśpieszony działalnością człowieka, np. ściekami przemysłowymi i komunalnymi oraz w wyniku intensyfikacji rolnictwa, co powoduje spływy wód wzbogaconych w pozostałości po nawozach. Z pośród pierwiastków biogennych, ważną rolę w eutrofizacji odgrywa fosfor i azot. Fosfor dociera do wód głównie ze zrzutami ścieków, w tym środków piorących i innych detergentów. Wzrost dopływu azotu, drugiego z biogenów, związany jest ze wzrastającą emisją tlenków azotu do atmosfery jako uboczny efekt produkcji energii podczas spalania paliw płynnych i stałych. Nawożenie gleb uprawnych, również przyczynia się do wzrostu ilości azotu i fosforu. Silne opady deszczu mogą łatwo wypłukiwać azot i fosfor z powierzchniowej warstwy gleby, które następnie dostają się do wód. Początkowo eutrofizacja powoduje wzrost produkcji biologicznej, np. ryb , co jest korzystnym efektem, ale po przekroczeniu pewnej granicy obserwuje się już wiele niepożądanych następstw, jak:
(1) Masowy rozwój fitoplanktonu zmniejszających przezroczystość wody. W wodach stojących wzrasta ilość sinic, wydzielających toksyny i nierzadko powodują uczulenia. Pogarsza się smak i zapach (wody), która nie może być używana do celów pitnych. Znaczny udział w pogarszaniu wód płynących mają również zielenice, okrzemki które są jednak mniej uciążliwe niż sinice.
(2) Masowe występowanie glonów w strefie brzegowej uniemożliwiają rekreacyjne użytkowanie wody.
(3) Wyczerpanie zasobów tlenu prowadzi do zaniku fauny, w tym ryb, a także do uruchomienia procesów, które normalnie występują śladowo, jak amonifikacja, denitryfikacja, powstawania metanu, siarkowodoru.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Krebs C.J. 1996. Ekologia. PWN Warszawa.
Publikacje powiązane tematycznieKrebs C.J. 1996. Ekologia. PWN Warszawa.