Flotyński Jan

(użytkowanie lasu), leśnik (ur. 1914 w Nowym Sączu, zm. w styczniu 1981 w Poznaniu). Studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego podjął w 1937 roku. Walczył w wojnie obronnej, potem pracował w tartaku w Kłaju i w Nadleśnictwie Niepołomice. Po wojnie w 1949 roku ukończył studia. Następnie pracował jako leśniczy w Nadleśnictwie Obrzycko i Mikołajki. Od 1950 r., to jest od chwili powstania Katedry Użytkowania Lasu zatrudniony był na Wydziale Leśnym Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu. Stopień naukowy doktora nauk leśnych uzyskał w 1960 roku, zaś doktora habilitowanego i stanowisko docenta w 1965 roku. Zainteresowania naukowe docenta Flotyńskiego dotyczyły żywicowania sosny zwyczajnej. W tym zakresie był wybitnym specjalistą i autorem technologii pozyskiwania żywicy w Polsce. Był promotorem dwóch rozpraw doktorskich i kilkudziesięciu prac magisterskich. Bogactwo wskazywanych przez niego, różnorodnych koncepcji naukowych inspirowało młodszych pracowników Katedry do podejmowania wielokierunkowych zadań badawczych. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz odznaką Zasłużony dla Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Dieter F. Giefing