Gleby brunatne bielicowe

(Gleboznawstwo leśne), jednostki zaliczane do podtypu gleb brunatnych bielicowych muszą spełniać kryteria typu → gleby brunatne, a także wyróżniają się spośród innych podtypów gleb brunatnych obecnością poziomu → (proto)albic i (proto)spodic. Występują one zwykle w terenie, gdzie na glebach brunatnych wprowadzono sztucznie zwarte drzewostany sosny lub świerka, które prowadzą do wytworzenia grubej warstwy ściółki iglastej, z której wykształca się → próchnica nadkładowa Ofh. Ta z kolei jest źródłem jonów kwasowych uruchamiających bielicowanie. Ta forma bielicowania zanika po zmianie drzewostanu na naturalny liściasty. Morfologie tego podtypu można przedstawić poziomami: Ol–Ofh–AEes–BbrBfe–C. Pozostałe cechy i wartość siedliskotwórcza tych gleb są zbliżone do gleb brunatnych wyługowanych i kwaśnych.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Klasyfikacja gleb leśnych Polski. 2000. Praca zbiorowa. CILP.
Brożek S., Zwydak M. 2003. Atlas gleb leśnych Polski. CILP.

Publikacje powiązane tematycznie

Klasyfikacja gleb leśnych Polski. 2000. Praca zbiorowa. CILP.
Brożek S., Zwydak M. 2003. Atlas gleb leśnych Polski. CILP.
Klasyfikacja Zasobów Glebowych Świata 2006. Aktualizacja 2007 World Reference Base for Soil Resources First Update 2006. First Update 2007. Charzyński P., Bednarek R., Kabała C. (tłum. i red.) 2009, ISBN: 978-83-231-2425-2. Published by the arrangement with the FAO and UN by Nicolaus Copernicus University.
Gleby w środowisku przyrodniczym i krajobrazach Europy. 2013. Praca zbiorowa (red. S. Brożek). Wydawnictwo UR Kraków.