(Gleboznawstwo leśne), jednostki gleb glejo-bielicowych właściwych muszą spełniać kryteria typu → gleby bielicowe, a ponadto wyróżniają się brakiem poziomu A pod poziomem → ektopróchnicy. Ektopróchnica jest dwudzielna (Of i Oh), a głębiej zalegają poziomy; → albic, → glejospodic i → gleyic. Morfologię profilu tej gleby można przedstawić poziomami: Ol–Of-Oh-Ees–Eesgg–BhfeGo–Gr. Są to najczęściej gleby odmiany dystroficznej i oligotroficznej. Znaczenie siedliskotwórcze i związki z naturalną roślinnością leśną przedstawiono w charakterystyce typu → gleby bielicowe.
ŹRÓDŁO (AUTOR)
Klasyfikacja gleb leśnych Polski. 2000. Praca zbiorowa. CILP.
Brożek S., Zwydak M. 2003. Atlas gleb leśnych Polski. CILP.
Publikacje powiązane tematycznie
Klasyfikacja gleb leśnych Polski. 2000. Praca zbiorowa. CILP.
Brożek S., Zwydak M. 2003. Atlas gleb leśnych Polski. CILP.
Klasyfikacja Zasobów Glebowych Świata 2006. Aktualizacja 2007 World Reference Base for Soil Resources First Update 2006. First Update 2007. Charzyński P., Bednarek R., Kabała C. (tłum. i red.) 2009, ISBN: 978-83-231-2425-2. Published by the arrangement with the FAO and UN by Nicolaus Copernicus University.
Gleby w środowisku przyrodniczym i krajobrazach Europy. 2013. Praca zbiorowa (red. S. Brożek). Wydawnictwo UR Kraków.