glony glebowe

(Gleboznawstwo leśne), glony (Algae) to organizmy zawierające chlorofil i asymilujące CO₂ z atmosfery. W zasadzie są to organizmy wodne, ale występują też w glebach, tak jak inne → organizmy glebowe, zwłaszcza w wilgotnych i mokrych. Preferują odczyn w zakresie pH 5,5-8,5. Glony jako organizmy fotosyntetyzujące, wzbogacają gleby w bezazotową substancję organiczną (węglowodany), oraz w białka zawarte w ich ciałach. Przykładami glonów są sinice, okrzemki, zielenice. Znaczenie glonów w żyzności gleb jest widoczne we wzbogacaniu w bezazotową substancję organiczną, w wiązaniu azotu atmosferycznego (sinice). Glony często występują na skałach jako organizmy pionierskie. Wydzielane przez nie kwasy organiczne, głównie węglowy, silnie wzmaga wietrzenie skał.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Gleboznawstwo. 2006. Praca zbiorowa pod red. S. Zawadzkiego. PWRiL. Warszawa. wyd. IV.
Uggla H., Uggla Z. 1979. Gleboznawstwo leśne. PWRiL.

Publikacje powiązane tematycznie

Gleboznawstwo. 2006. Praca zbiorowa pod red. S. Zawadzkiego. PWRiL. Warszawa. wyd. IV.
Uggla H., Uggla Z. 1979. Gleboznawstwo leśne. PWRiL. Warszawa.
Górny M. 1975. Zooekologia gleb leśnych. PWRiL.
Górny M., Grum L. 1981. Metody stosowane w zoologii gleby. PWN.
Paul E.A., Clark F.E. 2000. Mikrobiologia i biochemia gleb, Wydawnictwo UMCS, Lublin.