(mechanizacja prac leśnych), zbudowane są z ramy, która z rotatorem połączona jest za pomocą ruchomego uchwytu, pozwala on na obalanie ściętego drzewa, rotator zaś zawieszony jest na żurawiu maszyny bazowej. Do ramy głowicy przymocowane są dwie pary chwytaków, a w jej dolnej części znajduje się układ tnący. W głowicach biomasowych, które poznaczone są do pozyskiwania drewna cienkiego, stosowane są zespoły tnące nożowe lub nożycowe. Zespoły takie są proste w konstrukcji, nie wymagają zbyt częstego ostrzenia, a fakt pękania drewna w miejscu cięcia nie ma tutaj znaczenia. Głowica przeznaczona jest do ścinki kilku drzew bez każdorazowego ich odkładania, możliwe to jest dzięki dwom parom chwytaków, w czasie kiedy jedna para podtrzymuje już ścięte drzewa, druga para się otwiera i głowica jest zakładana na kolejne drzewo. Po ścięciu paczki drzew wypełniającej objętość chwytaków, drzewa są układane. Rozwiązanie takie pozwala znacznie zwiększyć wydajność pracy przy pozyskaniu.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Józef Walczyk
Publikacje powiązane tematycznieUlrich R. a kol. 2009. Harvesterové technologie v podmínkách lesního hospodářství v ČR. Evropský zemědělský fond pro royvoj venkova, Brno.