hipoteza Gai

(Ekologia lasu, podstawowe zasady, prawa i teorie ekologiczne), [gr. gé = ziemia], koncepcja naukowa traktująca Ziemię jak pojedynczy żywy superorganizm. Według niej Ziemia, podobnie jak każdy organizm, jest zdolna do samoregulacji pozwalającej utrzymać określony stan równowagi dynamicznej. Organizmy żyjące na Ziemi, współdziałając ze swym abiotycznym środowiskiem, regulują skład chemiczny hydrosfery, litosfery i atmosfery oraz wszelkie czynniki fizyczne takie, jak np. temperatura. Oznacza to, że elementy biotyczne i abiotyczne są od siebie ściśle zależne i tworzą jeden wielki system mający swoje mechanizmy homeostatyczne. Nie jest to koncepcja powszechnie akceptowana w świecie naukowym, albowiem nie można dokonać jej eksperymentalnej weryfikacji naukowej. Twórcami hipotezy Gai są brytyjski chemik J. Lovelock oraz amerykański biolog L. Margulis.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Łabno G. (2006): Ekologia. Słownik encyklopedyczny. Wydawnictwo Europa, Wrocław.

Publikacje powiązane tematycznie

Krebs Ch. J. (2011): Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Mackenzie A., Ball A.S., Virdee S.R. (2005): Ekologia. Krótkie wykłady. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Odum E. P. (1982): Podstawy ekologii. PWRiL, Warszawa.;
Weiner J. (2003): Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik Ekologii Ogólnej. PWN, Warszawa.