(inżynieria leśna, hydrologia), średnio żyzne zbiorniki wodne o niezbyt dużej ilości substancji biogennych. W okresie wegetacyjnym przezroczystość wody wynosi najczęściej 3-7 m, pas roślinności brzegowej jest przeważnie dość rozwinięty. Procesy mineralizacji materii organicznej pociągają za sobą nierzadko dość znaczne zużycie tlenu w wodach przydennych, w rezultacie czego osady denne wykazują różny stopień rozkładu. Przeważa w nich dość ciemny muł zbliżony do sapropelu. W rozwoju ewolucyjnym jezioro mezotroficzne przekształca się w jezioro eutroficzne.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Bajkiewicz-Grabowska E., 2008 – Hydrologia ogólna. PWN, Warszawa.
Publikacje powiązane tematycznieChoiński A., 2000: Jeziora kuli ziemskiej. Warszawa: Wyd. Nauk. PWN.
Zdzisław Kajak. 2001. Hydrobiologia-Limnologia. Ekosystemy wód śródlądowych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.