(botanika leśna, anatomia i morfologia roślin), (kallus) mało zróżnicowana
tkanka miękiszowa tworząca się w miejscu zranienia rośliny. Jeśli zranienie obejmuje kambium, wówczas
kalus tworzy się szczególnie łatwo i szybko wskutek działania tego merystemu. Gdy
uszkodzenie nie dochodzi do kambium, wówczas żywe komórki przylegające do rany ulegają odróżnicowaniu, stają się merystematyczne i, dzieląc się wytwarzają tkankę kalusową.
Kalus można też otrzymać z części narządów, tkanek, komórek lub protoplastów przeniesionych w sterylnych warunkach na odpowiednie pożywki. Uzyskuje się w ten sposób niezorganizowane masy tkankowe, złożone głównie z tkanki miękiszowej, które można utrzymywać w kulturach in vitro przez wiele lat.
Kalus zwany jest także tkanką przyranową.

ŹRÓDŁO (AUTOR)
Szweykowska A. 2003. Kalus. W: Słownik botaniczny. Red. A. i J. Szweykowscy. Wiedza Powszechna, Warszawa: 346.
Szweykowska A., Szweykowski J. Botanika. Tom 1. Morfologia. Wyd. Nauk. PWN, Warszawa.