kokriging

(geomatyka), geostatystyczna procedura interpolacji probabilistycznej polegająca na oszacowaniu wartości cechy głównej z wykorzystaniem skorelowanej z nią cechy lub cech pomocniczych. Dane dotyczące cech pomocniczych są często bardziej dostępne i mogą być liczniejsze niż dane opisujące cechę główną. Kokriging wykorzystuje autokorelację wszystkich zmiennych i cross-kowariancję cechy głównej z cechami pomocniczymi. Zwykle daje dokładniejsze wyniki interpolacji niż kriging. Stosowanie jest uzasadnione, kiedy dane opisujące cechy pomocnicze są łatwiejsze (tańsze) do pozyskania niż dane dotyczące cechy głównej.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

„Słownik geomatyczny” zawarty w publikacji „Geomatyka w Lasach Państwowych – Część II. Poradnik praktyczny”, CILP, Warszawa 2013 r.