Królewski Korpus Leśny

(Historia i tradycja leśna), został powołany do służby przez cara Rosji i króla Królestwa Polskiego- Aleksandra I- na mocy dekretu z grudnia 1819 roku. Rozporządzenie to podniosło rangę pracowników ówczesnej Administracji Leśnej Rządowej. Po raz pierwszy w historii leśnictwa na ziemiach polskich uregulowano kwestie dotyczące umundurowania oraz wyodrębnienia służby leśnej z administracji państwowej. Królewski Korpus Leśny był podzielony na 8 klas z wyodrębnieniem stanowisk:
klasa I: minister prezydujący w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, dyrektor jeneralny lasów rządowych, nadleśny naczelny;
klasa II: nadleśni jeneralni;
klasa III: naczelnik wydziału lasów, naczelnicy sekcji, profesorowie szkoły leśnej;
klasa IV: komisarze leśni, referenci wydziału lasów, assesorowie nadleśni, nadleśni, inspektor magazynu drzewa;
klasa V: nadleśniczowie, adiunkci klasy pierwszej sekcji technicznej w wydziale lasów, mierniczowie leśni, urzędnicy linii biurowej wydziału leśnego nie objęci w klasie III i IV, kontroler magazynu drzewa, sekretarze sekcji leśnej przy komisjach wojewódzkich;
klasa VI: podleśni, pisarze przy urzędach leśnych, pisarze przy magazynie drewna, adiunkci leśni klasy drugiej sekcji technicznej w wydziale lasów, uczniowie szkoły leśnej;
klasa VII: strażnicy;
klasa VIII: strzelcy.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Rocznik Korpusu Leśnego Królestwa Polskiego na rok 1832 cz. 2- Stan Osobisty Królewskiego Korpusu Leśnego, SYLWAN, tom 7, Warszawa 1830

Publikacje powiązane tematycznie

Pręcikowski Leszek Sławomir, Ludzie lasu i ich mundur, Wydawnictwo ILKA 2008 2.