kryptyczne ubarwienie

(zoologia leśna, ptaki), podobieństwo ubarwienia zwierzęcia dorosłego, piskląt lub jaj do otoczenia. Zmniejsza szansę dostrzeżenia przez drapieżniki. Ptaki żyjące w koronach drzew, np. świstunki, mają upierzenie koloru zielonkawego. Gatunki żyjące na ziemi, np. skowronki, przepiórki, kuropatwy, mają barwy szare i brunatne upodabniające je do podłoża. U ptaków żyjących w obszarach polarnych dominującym kolorem jest często biały, np. u śnieguły, sowy śnieżnej, białozora, a zimą – u pardwy.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Busse P. (red.) 1990. Mały słownik zoologiczny. Ptaki. Wiedza Powszechna, Warszawa

Publikacje powiązane tematycznie

Busse P. (red.) 1990. Mały słownik zoologiczny. Ptaki. Wiedza Powszechna, Warszawa
Cofta T. 1989. Nazewnictwo morfologiczne. W: Notatki Ornitologiczne. Tom 30
Svensson L. 2012. Ptaki. Przewodnik Collinsa. Multico, Warszawa