las górski (LG)

(siedliskoznawstwo leśne), żyzne siedliska dolnej części regla dolnego (regiel dolny niski) w Sudetach i w Karpatach. Występują także w Górach Świętokrzyskich. Do roku 2003 wyróżniany był jeden typ siedliskowy lasu - las górski (LG); po roku 2003 wyróżniane są: las górski świeży (LGśw) i rzadziej występujący las górski wilgotny (LGw). Siedlisko pod wpływem ruchomej wody stokowej.
Gleby - najczęściej: brunatne kwaśne, brunatne wyługowane, pararędziny, rzadziej gruntowoglejowe; wytworzone z pokryw gliniastych, piasków gliniastych, bądź glin deluwialnych w krainie Sudeckiej m.in. na: granitach, gnejsach, zlepieńcach i łupkach i marglach; a w krainie Karpackiej powstałych ze zwietrzeliny piaskowców i łupków magurskich, przedmagursklich,krośnieńskich, inoceranowych, godulskich i innych. Próchnica typu mull.
Drzewostan buduje buk lub jodła I-II kl. bonitacji (w Bieszczadach Bk także III-III/IV kl. bonitacji). Dolnej warstwy drzewostanu brak; podszyt miejscami silnie rozwinięty złożony z: leszczyny, bzu koralowego, trzmieliny i suchodrzwu. Runo wykazuje duże zróznicowanie gatunkowe i sezonowe. Gatunki różnicujące to m.in. żywiec cebulkowy Dentaria bulbifera, żywiec dziewięciolistny, D. enneaphyllos (Sudety), żywiec guczołkowaty D. glandulosa (Karpaty), marzanka wonna Galium odoratum, kopytnik leśny Asarum europaea, szałwia lepka Salvia glutinosa, żywokost bulwiasty Symphytum tuberosum, sałatnica leśna Aposteris foetida (wsch. Karpaty). Gatunki częste to m.in.: zawilec gajowy Anemone nemorosa, przenęt purpurowy Prenanthes purpurea, nerecznica szerokolistna Dryopteris dilatata, kostrzewa leśna Festuca alttissima, starzec Fuchsa Senecio fuchsi.
W roku 2010 siedliska "las górski" zajmowały na terenach w zarządzie Lasów Państwowych obszar ok. 310 tys. ha (4,4% pow.). W LP małe obszary LG są w krainie Śląskiej w mezoregionie Płaskowyżu Głubczyckiego (V.15), i w Małopolskiej w mezoregionie Łysogórskim (VI.24); a większe m.in. w krainie Sudeckiej w mezoregionie Kotliny Kłodzkiej (VII.9) oraz w Karpackiej w mezoregionach: Górnej Ropy (VIII.15), Dukielskim (VIII.16), Bieszczadów Niskich (VIII.17) i Bieszczadów Wysokich (VIII.18).

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Kliczkowska A., Zielony R., i in. (Red.) 2004. Siedliskowe podstawy hodowli lasu. Załącznik do Zasad Hodowli Lasu. ORW LP w Bedoniu, Warszawa 2004. zmienione uzupełnione w 2013 r.; autor Roman Zielony

Publikacje powiązane tematycznie

Zaręba R. 1988. Fitosocjologia i typologia leśna. Wyd. II. Wdawnictwo SGGW-AR, Warszawa.
Sikorska E. 1999: Siedliska leśne. Cz II. Siedliska obszarów wyżynnych i górskich. Wyd. Akademii Rolniczej w Krakowie
Kliczkowska A., Grzyb M. 1997-1998 cykl artyków o typach siedliskowych lasu opublikowanych w "Głosie Lasu"
Klasyfikacja gleb leśnych Polski, PTG. CILP, Warszawa 2000 
Wyniki aktualizacji stanu powierzchni leśnej i zasobów drzewnych w Lasach Państwowych na dzień 1 stycznia 2011 r., DGLP, BULiGL, Warszawa 2011.