Magurski Park Narodowy

Rok utworzenia 1995, powierzchnia 19 439 ha. Położony w województwach małopolskim i podkarpackim. Siedziba dyrekcji znajduje się w Krempnej. Swoim zasięgiem Park obejmuje górne dorzecze Wisłoki oraz pasmo Magury Wątkowskiej z kulminacją na Wątkowej (846 m n.p.m.). Rosnące tu lasy są pozostałością rozległej Puszczy Karpackiej. Zajmują 95% powierzchni parku, a obszar objęty ochroną ścisłą – 12%. W lasach dominują buki i jodły, ale spotykane są też olszyny, łęgi i grądy. Duży jest też udział sośnin, zwłaszcza na zalesionych gruntach porolnych po opuszczonych wioskach łemkowskich. Pomiędzy lasami rozciągają się łąki, na których rośnie m. in. około 20 gatunków chronionych storczyków. Lasy Parku są ostoją wielkich drapieżników – wilków, rysi i niedźwiedzi. Spośród ok. 160 gatunków występujących tu ptaków uwagę zwracają populacje rzadkiego puszczyka uralskiego, włochatki, sóweczki, dzięcioła białogrzbietego, orła przedniego i orlika krzykliwego – symbolu parku.  Teren parku jest też miejscem występowania rzadko spotykanych owadów: niepylaka mnemozyny, modliszki zwyczajnej i nadobnicy alpejskiej.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Autor: dr inż. Wojciech Gil