maksimum ekologiczne
(ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), [łac. maximus = największy, gr. oíkos = dom, domostwo + lógos = nauka], górny punkt krytyczny, najwyższe natężenie danego czynnika ekologicznego (np. temperatury, zasolenia), stanowiące wartość progową przeżycia organizmu. Powyżej m.e. następuje śmierć organizmu.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Łabno G. (2006): Ekologia. Słownik encyklopedyczny. Wydawnictwo Europa, Wrocław.
Publikacje powiązane tematycznie
Krebs Ch. J. (2011): Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Mackenzie A., Ball A.S., Virdee S.R. (2005): Ekologia. Krótkie wykłady. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Odum E. P. (1982): Podstawy ekologii. PWRiL, Warszawa.;
Weiner J. (2003): Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik Ekologii Ogólnej. PWN, Warszawa.
Zdjęcia
Rysunki
Tabele
Mapy
Filmy
Pliki
LASÓW PAŃSTWOWYCH W BEDONIU
Nowy Bedoń, ul. Sienkiewicza 19
95-020 Andrespol
Tel. (0-42) 677 25 00
Fax. (0-42) 677 25 02
encyklopedialesna@bedon.lasy.gov.pl
orwlp@bedon.lasy.gov.pl
Projekt i wykonanie: BERX Group