mapa walorów przyrodniczo-kulturowych

(urządzanie lasu), mapę sytuacyjno-przeglądową (z reguły w skali 1 : 50 000) lub przeglądową (z reguły w skali 1 : 25 000) walorów przyrodniczo-kulturowych wykonuje się na bazie mapy sytuacyjno-przeglądowej lub przeglądowej obszarów chronionych i funkcji lasu, uzupełniając odpowiednio dane oraz informacje zamieszczone na dotychczasowej mapie walorów przyrodniczo-kulturowych, stosownie do ich weryfikacji i aktualizacji, w tym:
1) lasów o charakterze zbliżonym do naturalnego (por. prace siedliskowe według części drugiej „Instrukcji urządzania lasu”);
2) lasów o specyficznych walorach przyrodniczych i strukturalnych;
3) miejsc występowania lokalnych osobliwości przyrodniczych i kulturowych;
4) bagien, moczarów, trzęsawisk, torfowisk itp.;
5) terenów źródliskowych;
6) wydm, wychodni skalnych i gołoborzy;
7) miejsc kultu religijnego;
8) miejsc historycznych, w tym cmentarzy i kurhanów;
9) zabytków kultury materialnej;
10) obiektów pamięci narodowej, w tym pomników;
11) miejsc widokowych;
12) stałych powierzchni badawczych i doświadczalnych;
13) ośrodków oraz izb edukacji przyrodniczoleśnej, z uwzględnieniem ścieżek przyrodniczych;
14) innych obiektów i osobliwości zasługujących na szczególną ochronę.
Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Instrukcja Urządzania Lasu, CILP Warszawa 2012 cz. I, § 98 ust. 1, 9