(geomatyka), problem związany z kątem rozwarcia obiektywu kamery lotniczej, gdy w terenie znajdują się obiekty o znacznej wysokości (wzniesienia, budynki, drzewa), które zasłaniają fragmenty znajdujące się za nimi (patrząc z punktu głównego zdjęcia). Im większe rozwarcie obiektywu (krótsza ogniskowa), tym większe martwe pola. Zaleca się, by zdjęcia fotogrametryczne dla terenów zabudowanych, górskich i innych z wysokimi „przeszkodami” wykonywać kamerami normalnokątnymi. Tego wymogu nie ma wobec terenów płaskich, np. użytkowanych rolniczo, na których będzie niewiele martwych pól na zdjęciach pozyskanych kamerą zarówno szerokokątną, jak i nadszerokokątną.
ŹRÓDŁO (AUTOR)„Słownik geomatyczny” zawarty w publikacji „Geomatyka w Lasach Państwowych – Część II. Poradnik praktyczny”, CILP, Warszawa 2013 r.