Mezoregion przyrodniczo-leśny Pojezierza Ełckiego

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (II.6) w granicach mazursko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 3410 km², z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 21%. Przeważają krajobrazy naturalne glacjalne pagórkowate, rzadziej równinne i faliste oraz wzgórzowe. Niewielkie są powierzchnie krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych. Omawiany teren w przeważającej części stanowi pagórkowatą wysoczyznę utworzoną z plejstoceńskich glin zwałowych, piasków i żwirów lodowcowych zlodowacenia północnopolskiego, dość często występujących także w morenach czołowych. Północna część mezoregionu (na płn. od Olecka) znajduje się w obszarze ukształtowanym w okresie fazy pomorskiej zlodowacenia wisły i jest bardziej urozmaicona krajobrazowo od części południowej, położonej w granicach zasięgu ostatniego zlodowacenia. W części północnej liczniejsze są wzgórza kemowe, natomiast w części południowej większe powierzchnie są zajęte przez piaski i żwiry sandrowe (najczęściej pokryte są lasami). Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły wypełniają doliny rzeczne oraz występują w sąsiedztwie jezior. Dominującym krajobrazem roślinnym jest krajobraz grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych. Jedynie w okolicach Ełku występują niewielkie powierzchnie krajobrazów borów mieszanych i grądów w odmianie subborealnej oraz krajobrazu borów, borów mieszanych i grądów. Natomiast pomiędzy miejscowościami Olecko i Suwałki znajdują się krajobrazy śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie subborealnej.
Lesistość wynosi 20%. Lasy tworzą średnie kompleksy, zajmując około 682 km², z czego 83% jest w zarządzie RDLP w Białymstoku (nadleśnictwa: Borki – cz. płn., Czerwony Dwór – cz. płn., Gołdap – cz. płd., i zach., Olecko – cz. centralna, Szczebra – cz. zach., Augustów – cz. zach., Rajgród – cz. płn., Ełk – bez cz. płd., Drygały – cz. płd., Łomża – cz. płn., i Pisz – cz. płd.-wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska - LMśw 30% oraz - Lśw 27% i BMśw - 19%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 48% pow.; świerka jest 17%, dębu 10%, a brzozy 13%. Średni wiek drzewostanów wynosi 57 lat, a miąższość na 1/ha 259 m³. Lasy ochronne zajmują 32% pow.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Zielony R., Kliczkowska A., 2012: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010, CILP, Warszawa.

Publikacje powiązane tematycznie

Trampler T., Kliczkowska A., Dmyterko E., Sierpińska M.. 1990. Regionalizacja przyrodniczo-leśna na podstawach ekologiczno-fizjograficznych. PWRiL, Warszawa.
Kondracki J. 2001. Geografia regionalna Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Kliczkowska A., Zielony R., i in. (Red.) 2004. Siedliskowe podstawy hodowli lasu. Załącznik do Zasad Hodowli Lasu. ORW LP w Bedoniu, Warszawa 2004.
Marks L., Ber A., Gogołek W., Piotrowska K. [red. ]. 2006. Mapa Geologiczna Polski 1:500 000. Warszawa : Min. Środ., PIG.