Mezoregion przyrodniczo-leśny Pojezierzy Wielkopolskich

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.20) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 11 416 km², z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 18%. Występują krajobrazy naturalne glacjalne pagórkowate, rzadziej równinne i faliste. Niewielkie powierzchnie zajmują krajobrazy fluwioglacjalne równinne i faliste. Krajobraz mezoregionu utworzony został pod wpływem zlodowacenia wisły. Wysokość terenu kształtuje się w granicach 75–100 m n.p.m., z kulminacją 154 m n.p.m. Dominującymi utworami geologicznymi są plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia północnopolskiego, bardzo rzadko w morenach czołowych. Żwiry, piaski, głazy i gliny moren czołowych występują na północny-zachód od Żnina oraz między Poznaniem a Szamotułami. Wzdłuż rzek i w sąsiedztwie jezior zalegają holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Sąsiadują one z większymi obszarami plejstoceńskich piasków i żwirów sandrowych, z reguły porośniętych lasami. Krajobrazy roślinne mają postać mozaiki. W części zachodniej i środkowej jest krajobraz borów mieszanych i grądów w odmianie wielkopolsko-kujawskiej, na pozostałym terenie dominują krajobrazy grądowe, wśród których można wyróżnić: grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-wiązowych, grądowy w wariancie podgórskim w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-wiązowych, grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych, grądowy w wariancie typowym oraz grądowy z udziałem świetlistych dąbrów.
Lesistość mezoregionu jest mała i wynosi 16%. Lasy tworzą kompleksy o niewielkiej powierzchni; największy z nich, w północno-wschodniej części, rozpościera się wokół miejscowości Chodzież. Lasy zajmują około 1861 km², z czego 87% jest w zarządzie RDLP w Pile (nadleśnictwa: Sarbia – bez cz. płn.-zach., Podanin – bez cz. płn., Durowo, Krucz – cz. płn.-wsch., i Wronki – cz. płd.), RDLP w Poznaniu (nadleśnictwa: Sieraków – cz. płd., Oborniki – cz. płd., Pniewy – cz. płn., Łopuchówko, Gniezno – cz. płn., Konin – cz. płn., i Koło – cz. płn.), RDLP w Toruniu (nadleśnictwa: Szubin – cz. płd., Gołąbki, Miradz, Solec Kujawski – cz. płd., Gniewkowo – cz. płd., i Włocławek – cz. zach.) oraz RDLP w Łodzi (nadleśnictwa: Kutno – cz. płn., Gostynin – cz. płd., i Łąck – cz. zach.). W części południowo-zachodniej mezoregionu znajduje się nadleśnictwo Doświadczalne Zielonka, które jest częścią składową LZD Murowana Goślina Uniwersytetu Przyrod-niczego w Poznaniu. W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw 31 %, BMśw 30%, Lśw 17% i Bśw 13%, a ponadto siedliska LMw i Lw stanowią 6%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 77%, dąb 11%. Średni wiek drzewostanów wynosi 61 lat, a miąższość na 1/ha 236 m³. Lasy ochronne zajmują 40% pow.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Zielony R., Kliczkowska A., 2012: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010, CILP, Warszawa.

Publikacje powiązane tematycznie

Trampler T., Kliczkowska A., Dmyterko E., Sierpińska M.. 1990. Regionalizacja przyrodniczo-leśna na podstawach ekologiczno-fizjograficznych. PWRiL, Warszawa.
Kondracki J. 2001. Geografia regionalna Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Kliczkowska A., Zielony R., i in. (Red.) 2004. Siedliskowe podstawy hodowli lasu. Załącznik do Zasad Hodowli Lasu. ORW LP w Bedoniu, Warszawa 2004.
Marks L., Ber A., Gogołek W., Piotrowska K. [red. ]. 2006. Mapa Geologiczna Polski 1:500 000. Warszawa : Min. Środ., PIG.