Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Świeckiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.10) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej. Zajmuje falistą równinę, rozciętą w części północno-wschodniej doliną rzeki Wdy. Wysokość terenu wynosi od 120 m n.p.m. w części północnej do 90 m w części południowej. Powierzchnia ogólna mezoregionu wynosi 1071 km², z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 24%. Na całym prawie obszarze mezoregionu występują krajobrazy naturalne glacjalne równinne i faliste, rzadko pagórkowate. Nieco mniej jest krajobrazów fluwioglacjalnych równinnych i falistych. Spotyka się także na tym terenie niewielkie powierzchnie krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjne. Powierzchnię budują utwory plejstoceńskie zlodowacenia północnopolskiego, głównie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe, miejscami w drobnych morenach czołowych, z reguły bezleśne. W części północnej zlokalizowane są duże obszary piasków i żwirów sandrowych, w mozaice z holoceńskimi piaskami, mułkami, iłami i gytiami jeziornymi (z reguły na terenach zanikłych jezior) oraz także holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami, wypełniającymi m.in. dolinę rzeki Wdy. Dominującym krajobrazem roślinnym są bory mieszane i grądy w odmianie wielkopolsko-kujawskiej. Znacznie rzadziej, głównie w centrum, spotyka się krajobraz grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych. W części północno-wschodniej występują małe powierzchnie krajobrazu śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie północnomazowiecko-kurpiowskiej.
Lesistość jest mała i wynosi 22%. Lasy tworzą kompleksy małej i średniej wielkości. Największe znajdują się w części północnej: na zachód od Bysławia oraz Drzycimia – nad rzeką Wdą, a także wokół jeziora Bielskiego. Lasy zajmują około 235 km², z czego 88% jest w zarządzie RDLP w Toruniu (nadleśnictwa: Tuchola – cz. płd.-wsch., Zamrzenica – bez cz. zach. i płn., Osie – cz. płd., Dąbrowa – cz. płd.-zach., Żołędowo – cz. płn.-wsch., oraz Różanna – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 34%. LMśw 31% i Bśw 23 % i Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 86%; a dąb 6%. Średni wiek drzewostanów wynosi 63 lata, a miąższość na 1/ha 258 m³. Lasy ochronne zajmują 35% pow.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Zielony R., Kliczkowska A., 2012: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010, CILP, Warszawa.

Publikacje powiązane tematycznie

Trampler T., Kliczkowska A., Dmyterko E., Sierpińska M.. 1990. Regionalizacja przyrodniczo-leśna na podstawach ekologiczno-fizjograficznych. PWRiL, Warszawa.
Kondracki J. 2001. Geografia regionalna Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Kliczkowska A., Zielony R., i in. (Red.) 2004. Siedliskowe podstawy hodowli lasu. Załącznik do Zasad Hodowli Lasu. ORW LP w Bedoniu, Warszawa 2004.
Marks L., Ber A., Gogołek W., Piotrowska K. [red. ]. 2006. Mapa Geologiczna Polski 1:500 000. Warszawa : Min. Środ., PIG.