(ergonomia w leśnictwie), bazuje na technikach statystycznej analizy wypadków przy pracy. Badacze dążą więc do zebrania maksymalnej ilości informacji o dużej liczbie zdarzeń urazowych co ich zdaniem ma kolosalne znaczenie w zrozumieniu natury wypadków. Wszelkie zatem cechy ofiary wypadku, takie jak wiek, płeć itp., oraz cechy sytuacji wypadkowej, jak np.
temperatura,
hałas, itd. są poddawane analizom statystycznym. Podział na okoliczności, czynniki i wydarzenia towarzyszące zdarzeniom urazowym opracowane w instrukcji GUS , są właśnie przykładem podejścia epidemiologicznego w badaniach zdarzeń wypadkowych. Cechą takich klasyfikacji jest nieuwzględnienie podziału przyczyn wypadków na przyczyny spowodowane czynnikiem ludzkim lub czynnikiem technicznym. Również więc podejście epidemiologiczne do badania wszystkich mechanizmów wypadku nie rozwiązuje problemu i spełnia ograniczoną rolę.

ŹRÓDŁO (AUTOR)
Sowa J. M. 1995. Ergonomia i ochrona pracy w leśnictwie. Materiały do wykładów, KULiD, AR Kraków.