(Gleboznawstwo leśne), nagromadzenie materiału skalnego składające się z niewysortowanych frakcji różnej wielkości (bloki skalne, głazy, żwiry, piaski, pyły, gliny), transportowanych i osadzanych przez lodowiec. Materiał ten pochodzi głównie z niszczenia podłoża skalnego lodowca, a także nanoszonych na niego z zewnątrz w wyniku wielu procesów. Za morenę uważa się również formę ukształtowania powierzchni Ziemi o charakterze akumulacyjnym czyli wzniesienie utworzone z materiału skalnego osadzonego przez lodowiec lub przemieszczonego pod jego naciskiem. Wyróżnia się moreny: ablacyjne (materiał różnoziarnisty zgromadzony wskutek wytapiania), boczne ( widoczny w formie wału występującego wzdłuż bocznej krawędzi jęzora lodowcowego), denne (materiał transportowany przez lodowiec w jego dolnej części, a po stopnieniu lodowca następuje odsłonięcie moreny dennej w postaci lekko falistych równin), czołowe (powstają wzdłuż czoła lodowca lub lądolodu w czasie stagnacji w okresie jego etapowego zaniku, zbudowane są z utworów niewysortowanych różnoziarnistych, mają ona charakter wału, garbu, wzgórza lub ciągu wzgórz).
ŹRÓDŁO (AUTOR)
Mojski E. J. 2005. Ziemie polskie w czwartorzędzie. PIG Warszawa.
Klimaszewski M.1994. Geomorfologia Polski, t. 1 i 2, PWN, W-wa.
Starkel L. (red.) 1999. Geografia Polski - Środowisko przyrodnicze. PWN, Warszawa.
Publikacje powiązane tematycznie
Klimaszewski M.1994. Geomorfologia Polski, t. 1 i 2, PWN, W-wa.
Starkel L. (red.) 1999. Geografia Polski - Środowisko przyrodnicze. PWN, Warszawa.
Allen P. A. 2000. Procesy kształtujące powierzchnię Ziemi. PWN Warszawa.
Lindner L. (red.), 1992. Czwartorzęd, osady, metody badań, stratygrafia. Wyd. PAE, Warszawa.