(inżynieria leśna,
hydrologia), właściwość chemiczna wody uzależniona od stężenia substancji rozpuszczonych. Wody podziemne (traktowane jako
roztwór wodny) charakteryzują się różnym stopniem nasycenia substancjami rozpuszczonymi. O nasyceniu wody w stosunku do określonego minerału decyduje jego
rozpuszczalność, jego ilość rozpuszczona w wodzie oraz warunki termodynamiczne układu, głównie
temperatura wody, w mniejszym stopniu ciśnienie oraz pH i Eh. Wyróżniamy roztwory nienasycone (rozcieńczone), roztwory nasycone i roztwory przesycone.ang. saturation

ŹRÓDŁO (AUTOR)
Słownik hydrogeologiczny. Praca zbiorowa pod red. J. Dowgiałło, A. Kleczkowski, A. Macioszczyk, A. Rożkowski. PIG, Warszawa, 2002