Niedźwiedź brunatny

Niedźwiedź brunatny Ursus arctos ssak z rzędu drapieżnych i rodziny niedźwiedziowatych. Masa dorosłych osobników wynosi od 100 do ponad 500 kg. Samce są znacznie większe od samic. Okres godowy rozpoczyna się w maju i trwa do końca lipca. Samica rodzi 2-4 młode w okresie zimowym. Zasięg występowania ma charakter transkontynentalny i obejmował znaczne obszary Euroazji i Ameryki Północnej. W wyniku niszczenia siedlisk oraz prześladowania przez ludzi, obecnie niedźwiedzie występują głównie na obszarze Syberii, zachodniej Kanady i Alaski. W Europie największa populacja zamieszkuje Rosję oraz Rumunię. Systematycy wyróżniają od 7 do 8 podgatunków niedźwiedzia brunatnego. Na terenie Polski gatunek występuje w Karpatach i sporadycznie w innych częściach kraju. Ze względu na transgraniczny charakter krajowej populacji jej liczebność jest trudna do oszacowania. Można przypuszczać, że na terenie Polski bytuje około 200-300 osobników głównie w Bieszczadach i Tatrach a trend populacji jest wzrostowy. Niedźwiedź jest gatunkiem wszystkożernym zmieniającym swoją dietę w zależności od warunków środowiskowych. Zwierzęta te korzystają z bardzo szerokiego spektrum pokarmu roślinnego, zjadają także grzyby i miód. Mogą skutecznie polować na jelenie, łosie i inne kopytne. W sprzyjających okolicznościach bardzo istotnym komponentem pokarmu są ryby, chętnie korzystają również z padliny oraz pokarmu antropogenicznego. Głównym zagrożeniem dla gatunku w Europie jest fragmentacja środowiska oraz synantropizacja osobników mających częsty kontakt z człowiekiem.  

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Autor: dr Jakub Gryz

 

http://www.iop.krakow.pl/Ssaki/gatunek/104

Publikacje powiązane tematycznie

Konopiński M., Berezowska-Cnota T., Selva N., Siergiel A., Zwijacz-Kozica T. 2018. Ocena Liczebności niedźwiedzia brunatnego Ursus arctos na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Chrońmy Przyrodę Ojczystą 74: 410-421
Sumiński P., Romanowski J., Goszczyński J. 1993. Ssaki Drapieżne Europy. PWRiL, Warszawa.