(geodezja), rodzaj użytków gruntowych, który nie posiada lub utracił wartość użytkową (z powodów naturalnych lub na skutek działalności człowieka). Do nieużytków zalicza się na terenach naturalnych: bagna, wydmy, grunty o niekorzystnym ukształtowaniu powierzchni, inne tereny nieprzydatne rolniczo, a na terenach zagospodarowanych: składowiska odpadów, hałdy, grunty zdegradowane i zdewastowane przez przemysł. Nieużytki dzielą się na trwałe lub przejściowe. Nieużytki naturalne posiadające dużą wartość przyrodniczą często kwalifikowane są jako użytki ekologiczne.
ŹRÓDŁO (AUTOR)Krzysztof Okła