nur czarnoszyi

(zoologia leśna,ptaki), (łac. Gavia arctica, ang. Black-throated Loon) ptak z rodziny Gaviidae (nury), rzędu Gaviiformes (nury). Długość ciała 63-75 (plus nogi ok. 10 cm), rozpiętość skrzydeł 100-122(127) cm, masa ciała 1,3-3,4 kg. Wyraźny polifenizm (występowanie u obu płci barwniejszej szaty godowej i skromniejszej spoczynkowej). W szacie godowej wierzch ciała czarny z białą szachownicą na grzbiecie, spód biały. Głowa i tył szyi popielate, na przodzie szyi czarna plama. W szacie spoczynkowej czarniawy z wierzchu a biały od spodu. Cechą charakterystyczną jest białe zakole na boku z tyłu ciała. Dziób dość mocny, szary. W locie ma smukłe skrzydła i nogi wystające z tyłu ciała, gdyż ogon jest bardzo krótki. Lata wytrwale, ale mało zwrotnie. Polując na ryby potrafi długotrwale nurkować. Gniazduje nad przejrzystymi, zasobnymi w ryby jeziorami (lub zatokami morskimi bez pływów) w północnej Eurazji i północnej części Ameryki Północnej. Dawniej gnieździł się także w Polsce, ale wyginął jako lęgowy na początku XX wieku. Obecnie spotykany wyłącznie na przelotach ( IV-V i X-XI) oraz zimą. Pożywienie: głównie ryby, rzadziej skorupiaki i mięczaki. Gatunek objęty ochroną ścisłą.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Dariusz Graszka - Petrykowski

Publikacje powiązane tematycznie

Aulak W., Rowiński P. 2010. Tablice biologiczne kręgowców. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
Cramp S. (red.) 1977-1994. The Birds of the Western Palearctic. T. I-IX. Oxford University Press, Oxford
Sikora A. i in. (red.) 2007. Atlas rozmieszczenia ptaków lęgowych Polski 1985-2004. Bogucki Wyd. Nauk., Poznań
Svensson L. 2012. Ptaki. Przewodnik Collinsa. Multico, Warszawa
Tomiałojć L., Stawarczyk S. 2003. Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. PTPP „pro Natura”, Wrocław