(inżynieria leśna, gruntoznawstwo), zdolność gruntów do odkształceń objętościowych i postaciowych w wyniku oddziaływań czynników wewnętrznych i zewnętrznych, zwłaszcza obciążeń konstrukcją, które zmieniają stan naprężenia w podłożu gruntowym.

ŹRÓDŁO (AUTOR)
PN-B-02481:1998 Geotechnika Terminologia podstawowa, symbole literowe i jednostki miar. PKN Warszawa