Ojcowski Park Narodowy

Rok utworzenia 1956, powierzchnia 2146 ha. Położony w województwie małopolskim. Siedziba dyrekcji Parku znajduje się w Ojcowie. Jest najmniejszym parkiem narodowym w kraju. Przeważająca jego część podlega ochronie częściowej. Położony jest na Wyżynie Krakowsko – Częstochowskiej, w dolinie rzek Prądnik i Sąspówka. Krajobraz ukształtowany został przez działanie wód krasowych, w wyniku której utworzyły się wąwozy i osobliwe ostańce skalne, z których najbardziej znane to Maczuga Herkulesa i Igła Deotymy. Na obszarze Parku znajduje się ok. 400 jaskiń, z których najrozleglejszymi są: Jaskinia Łokietka, Jaskinia Ciemna i Jaskinia Zbójecka. 70% powierzchni zajmują lasy, głównie liściaste - grądy i buczyny. Z około 1000 występujących tu roślin, najrzadsze spotykane są na murawach naskalnych i kserotermicznych. Należy do nich macierzanka wczesna, mająca tu jedyne stanowisko w Polsce. Inną osobliwością florystyczną jest brzoza ojcowska. We florze parku spotykane są również tzw. gatunki pontyjskie, charakterystyczne dla stepów, w tym: ostnica Jana i wisienka karłowata. Spośród zwierząt na szczególną uwagę zasługują motyle (ponad 1000 gatunków) zasiedlające nasłonecznione zbiorowiska muraw oraz nietoperze (15 gatunków), które znajdują w jaskiniach miejsce na przezimowanie. Nietoperz jest symbolem Ojcowskiego Parku Narodowego.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Autor: dr inż. Wojciech Gil