orlica

(botanika leśna, rośliny zielne), Pteridium – rodzaj z rodziny Dennstaedtiaceae, zaliczany też do rodziny Hypolepidaceae (orlikowate), z jednym przedstawicielem we florze Polski. Orlica pospolita [Pteridium aquilinum (L.) Kuhn.] – wysoka (do 2 m) paproć o rozległych, poziomych kłączach, z których szczytów wyrastają pojedyncze, duże, w zarysie trójkątne, liście osadzone na długich ogonkach. Blaszki potrójnie pierzaste. Odcinki pierwszego rzędu na ogonkach, dolne trójkątne, wyższe lancetowate. Wszystkie odcinki drugiego rzędu lancetowate, pierzastosieczne, a trzeciego rzędu – całobrzegie, siedzące, o szerokiej nasadzie. Nerwy boczne rozgałęzione dychotomicznie, dochodzą do brzegu blaszki. Liście zarodnionośne mają podwinięte brzegi przykrywające kupki rozmieszczone w dwóch szeregach. Zawijki szczątkowe. Jeden z kosmopolitycznych gatunków paproci o największym zasięgu światowym. U nas pospolity w borach sosnowych i świerkowych, kwaśnych dąbrowach, na zrębach  i przy brzegach lasu. 

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Władysław Danielewicz