proces aluwialny

(Gleboznawstwo leśne), suma zjawisk powodujących gromadzenie się materiałów mineralnych i organicznych transportowanych przez płynące wody zwane → aluwia w dnie dolin rzecznych. W wąskich dolinach górskich strumieni proces aluwialny ograniczony jest do bezpośredniego sąsiedztwa koryta. Szerokie doliny dużych rzek budują rozległe płaskie dna z terasami. Na terasach zalewowych, po którym wody płyną wolniej, proces aluwialny osadza materiał drobniejszy. Przy ujściach rzek do większych dolin, gdzie następuje spadek prędkości wody i maleje nachylenie koryta, dochodzi do gwałtownej depozycji niesionego materiału i następuje formowanie stożka napływowego. W jeziorach lub morzach do których uchodzą rzeki, na skutek spadku prędkości wody do zera osadzają się wszystkie materiały wleczone wraz z zawiesiną i powstaje delta. Z utworów aluwialnych powstają → mady rzeczne. Proces aluwialny jest współczesnym procesem kształtującym powierzchnię lądów.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Książkiewicz M. 1979. Geologia dynamiczna. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.
Mizerski W. 2010. Geologia dynamiczna - nowe wydanie. PWN, Warszawa.

Publikacje powiązane tematycznie

Książkiewicz M. 1979. Geologia dynamiczna. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.
Mizerski W. 2010. Geologia dynamiczna - nowe wydanie. PWN, Warszawa.