(Gleboznawstwo leśne), proces brunatnienia to powstawanie kompleksów mineralno organicznych z produktów wietrzenia minerałów i skał oraz z produktów rozkładu materii organicznej. Kompleksy te następnie tworzą otoczki wokół ziaren mineralnych gleby, nadając im charakterystyczną barwę brunatną. Jest to równocześnie wzbogacenie tej części gleby i bywa nazywane jako poziom wzbogacenia lub poziom diagnostyczny → cambic. Główny poziom diagnostyczny jest wyraźnie zmieniony przez proces glebotwórczy w stosunku do poziomów zalegających niżej, nie ma też cech innych poziomów diagnostycznych jak np. → spodic, nie jest scementowany ani stwardniały i ma zbyt mało oznak iluwiacji by spełniać wymagania poziomu → argic, a także jest wyraźnie cięższy w uziarnieniu jak poziom → sideric. Załączona fotografia pokazuje skutki przebiegu procesu brunatniena w postaci poziomu diagnostycznego Bbr (cambic).
ŹRÓDŁO (AUTOR)
Uggla H., Uggla Z. 1979. Gleboznawstwo leśne. PWRiL. Warszawa.
Klasyfikacja gleb leśnych Polski 2000. Praca zbiorowa. CILP.
Publikacje powiązane tematycznie
Uggla H., Uggla Z. 1979. Gleboznawstwo leśne. PWRiL. Warszawa.
Klasyfikacja gleb leśnych Polski 2000. Praca zbiorowa. CILP.
Gleby w środowisku przyrodniczym i krajobrazach Europy. 2013. Praca zbiorowa (red. S. Brożek). Wydawnictwo UR Kraków.
Brożek S., Zwydak M. 2003. Atlas gleb leśnych Polski. CILP.