(inżynieria leśna, drogownictwo leśne), to sposób ułożenia warstw nawierzchni w
korpus drogowy stosowany przy dobrych warunkach wodno-gruntowych, a przy złych z zastosowaniem sączków poprzecznych, w którym materiały konstrukcyjne nawierzchni są umieszczane w korycie korpusu drogowego na szerokości jezdni.

ŹRÓDŁO (AUTOR)
Grzegorz Trzciński