Puszcza Biała, Biskupia

(lasy i leśnictwo), jeden z niewielu kompleksów leśnych, w którym zachowały się fragmenty roślinności o charakterze naturalnym. Położona w widłach rzek: Narwi i Bugu, zajmuje ponad 64 tys. ha. Zwana też Puszczą Biskupią, gdyż na początku XIII w książę Konrad Mazowiecki nadał te ziemie biskupom płockim, którzy przez 600 lat zarządzali tym obszarem. Charakterystyczną cechą Puszczy jest słabo przekształcona szata roślinna oraz rzadko spotykany kształt, swobodnie meandrujących rzek Bugu i Narwi. Lasy Puszczy Białej w 90%, stanowią monokultury sosnowe, które występują na siedliskach boru mieszanego i boru świeżego. Puszcza leży na terenie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego, a na jej ternie występują trzy rezerwaty przyrody.