(siedliskoznawstwo leśne),
Puszcza Bukowa (
Knieja Bukowa) położona jest w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim; na południowych krańcach Szczecina na pograniczu powiatu szczecińskiego i stargadzkiego. Jest to obszar Wzgórz Bukowych o urozmaiconej rzeźbie terenu i interesującym krajobrazie. Współczesne granice puszczy od północy wyznacza trasa A6, północno-wschodnie
droga nr 10, poludniowe
droga nr 119 a zachodnie częściowo trasa S3. W opisanych wyżej granicach są między innymi jeziora Binowskie i Glinno.
Puszcza Bukowa w znacznej części pokrywa się z terenami Szczecińskiego Parku Krajobrazowego „
Puszcza Bukowa” ( pow. ogólna 9096 ha, w tym lasów 6742 ha (74%)). Prawie w całości jest to obszar
Natura 2000 Wzgórza Bukowe. Jest w granicach Leśnego Kompleksu Promocyjnego
Puszcze Szczecińskie. W opisanych granicach jest obszar o powierzchni ogólnej 14 tys. ha, gdzie
lasy zajmują 8,5 tys. ha (ponad 60%). Są to w większości (ponad 75%) drzwostany liściaste. Ponad 90% terenów leśnych jest w zarządzie Nadleśnictwa Gryfino (obręb
Rozdoły). Na terenie nadleśnictwa w miejscowości Glinna nad jez. Glinno jest
arboretum (ogród dendrologiczny), który jest jednym z najstarszych w Polsce. ---------------------------------------------------------------- * powierzchnia puszczy podawana w literaturze to najczęściej 6-8 tys. ha.

ŹRÓDŁO (AUTOR)
Zaręba R., 1986. Puszcze, bory i lasy Polski. PWRiL, Warszawa Stachlak A., Zachaś M., (Red.) 2009. Leśny Kompleks Promocyjny Puszcze Szczecińskie, krajobrazy leśne i otwartej przestrzeni. DRLP w Szczecinie, inPlus Oficyna, Szczecin autor Roman Zielony

Publikacje powiązane tematycznie
Zawadzka D., Kwiecień E., 2011. Puszcze i lasy Polski, encyklopedia ilustrowana, Multico Oficyna Wydawnicza, Warszawa