Puszcza Iłżecka

(siedliskoznawstwo leśne), Puszcza Iłżecka, Lasy Iłżeckie, Lasy Starachowickie (lasy i leśnictwo), pd-wsch. część Puszczy Świętokrzyskiej położona na pn. od rzeki Kamienna pomiędzy Skarżyskiem Kam., Iłżą a Ostrowcem Św., porośnięta świeżymi siedliskami borowymi z sosną oraz domieszką jodły, dęba, modrzewia i buka. Lasy te do 1789 r. należały do biskupów krakowskich, potem stanowiły kolejno własność: Komisji Edukacji Narodowej, Staropolskiego Zagłębia Metalurgicznego (jako tzw. 'lasy górnicze'), Starachowickiego Towarzystwa Akcyjnego, a od 1945 r. Lasów Państwowych.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Krzysztof Okła