(siedliskoznawstwo leśne),
Puszcza Kampinoska położona jest w środkowej Polsce, w województwie mazowieckim w granicach gmin: Brochów, Leoncin, Czosnów, Łomianki, Izabelin, Stare Babice, Leszno, Kampinos, a także (bardzo mała część) dzielnicy Warszawa Bielany. Za granice współczesne Puszczy Kampinoskiej należy przyjąć tereny, w większości leśne, w granicach:
rzeka Wisła od ujścia Bzury – do Kazunia –
droga S7 – Łomianki – północne obrzeża Warszawy – Mościska - Lipków – Borzęcin Duży -
droga nr 580 przez Kampinos – Plecewice -
rzeka Bzura – Wisła.
Puszcza Kampinoska w proponowanych granicach, gdzie dominuję tereny leśne w Kampinoskiego Parku Narodowego, to także rezerwat Biosfery
Puszcza Kampinoska i obszary
Natura 2000 (
PLC 14001 - o powierzchni 37640 ha). Jest to obszar leśny o bardzo wysokich walorach przyrodniczych i krajobrazowych, bardzo istotny w krajobrazie środkowego Mazowsza stanowiący ważny
teren w korytarzu ekologicznym Wisły
W przyjętych granicach jest to obszar o powierzchni ponad 60tys. ha, z czego około 48% zajmują
lasy.
Większość lasów jest w zarządzie Kampinoskiego Parku Narodowego - powierzchnia ogólna 38544 ha, w tym 28255 ha lasów (73%).

ŹRÓDŁO (AUTOR)
Zaręba R., 1986. Puszcze, bory i lasy Polski. PWRiL, Warszawa autor Roman Zielony

Publikacje powiązane tematycznie
Andrzejewski R., (Red.) 2003-2004. Kampinoski Park Narodowy T. I-II. Wydawnictwo Kampinoski Park Narodowy, Izabelin, Matusak P., (Red.) 2005. Kampinoski Park Narodowy T. III. Wydawnictwo Kampinoski Park Narodowy, Izabelin Herz L.,1990. Przewodnik po Puszczy Kampinoskiej. Wyd. III, Sport i Turystyka, Warszawa Zawadzka D., Kwiecień E., 2011. Puszcze i lasy Polski, encyklopedia ilustrowana, Multico Oficyna Wydawnicza, Warszawa