Puszcza Kozienicka

(lasy i leśnictwo), kompleks leśny, o pow. prawie 30 tys. ha, stanowiący część dawnej Puszczy Radomskiej, zwany od XVI w.Puszczą Jedleńską, a od poł. XIX w.określany nazwą obecną, położony w widłach Wisły i Radomki, na piaskach tarasowo-wydmowych i glinach morenowych. Do zaborów należała do dóbr stołowych królewskich (znane miejsce ponad 20 polowań króla Jagiełły), a potem stanowiła własność rządową. W 84% stanowią ja lasy sosnowe z dużą domieszką dębu, jodły (północna granica zasięgu), olszy, na zróżnicowanych siedliskach. Najliczniejszą grupę wśród zwierząt kręgowych puszczy stanowią ptaki - jest ich tu ponad 200 gatunków, w tym ok. 150 gatunków lęgowych (m.in.: czarne bociany i żurawie), a do 1975 r. gniazdował tu orzeł przedni. Większość obszaru jest objęta ochroną w ramach Kozienickiego Parku Krajobrazowego.