Puszcza Niepołomicka

(lasy i leśnictwo), kilka oddzielnych kompleksów, niegdyś stanowiących jedną całość, o pow. ok. 11 tys. ha, położonych w zachodniej części Kotliny Sandomierskiej na pagórkowatym terenie w widłach Wisły i Raby, na wschód od Niepołomic. Puszcza była zawsze własnością królewską (ze względu na niewielką odległość od Krakowa, od XI do XVIII w. była ona jednym z najpopularniejszych obszarów, na których polowali polscy królowie), a w okresie zaborów należała do dóbr państwowych, obecnie wchodzi w skład Nadleśnictwa Niepołomice. W drzewostanach dominują bory sosnowe z domieszką dębu i olszy, choć dawniej występowały tu także jodła i buk. Miejscami trafiają się płaty naturalnych zbiorowisk lasów mieszanych i liściastych. Liczne torfowiska, kilka rezerwatów przyrody, stado żubry pochodzących z ośrodka hodowlanego w Poszynie.