Puszcza Stromecka

(lasy i leśnictwo), w średniowieczu jako część Puszczy Radomskiej, była własnością królewską aż do 1795 r., ale nie należąc do dóbr stołowych królów polskich (jak sąsiednia Puszcza Kozienicka), szybko uległa wytrzebieniu, a dodatowo w poł. XIX w. (podczas prywatyzacji lasów) prowadzono w niej duże wylesienia, spławiając pozyskane drewno Pilicą i Wisłą do Warszawy. Obecnie jest to kompleks leśny pomiędzy rzekami Radomką, Wisłą i Pilicą oraz trasą Radom - Warszawa, na terenie Nadleśnictwa Dobieszyn, porośnięty siedliskami borowymi z dominacją sosny. Ochroną rezerwatową objęto zaledwie 2 fragmenty słabo przekształrnnych drzewostanów, charakterystycznych dla tutejszych siedlisk.